Power to the people!

Je moet weten (je moet nix natuurlijk, maar...) dat ik me enige tijd geleden ertoe heb laten verleiden de actieve politiek in te gaan. Gelukkig vindt het één en ander plaats op het lokale niveau, zodat mijn activiteiten door niet al teveel mensen gevolgd kan worden. Dat niveau betekent natuurlijk wederom niet dat ik mezelf niet graag meng in discussies waartoe ik niet uitgenodigd wordt.

Zo onderzoekt mijn partij middels een commissie (Vreeman) waarom 'wij' ondanks peilloos hoge peilingen in het voorjaar en meer dan vier jaar oppositie flink verloren hebben. Discussies omtrent ideologische veren steken de kop. De PvdA (ja ik ben oubollig) heeft zich de laatste decennia op sociaal-economisch vlak verwijderd van de sociaal-democratische roots en zich steeds meer verzoend met het invoeren van de markt op allerlei terreinen. Sommigen wijten het verlies ten gunste van de SP aan het feit dat de PvdA meegewerkt heeft aan privatisering van bedrijven als de NS en de PTT, en de openbare nutsbedrijven.

Nou zit daar best wat in. Want zeg nou zelf: de positie van de klant is er niet beter op geworden de laatste jaren. Zo wilde ik voor mijn ouders een Surfen&Bellen-abonnement afsluiten bij KPN-dochter Het Net. Het voortraject gaf echter al een dermate wanordelijk beeld dat ik de bestelling annuleerde binnen de daarvoor bestemde termijn. Althans volgens de Algemene Voorwaarden van het bedrijf zelf ('binnen zeven werkdagen na ontvangst bevstigingsbrief telefonisch annuleren'). Volgens de brieven die mijn ouders kregen namelijk niet. Zo beweerde Het Net in de zogenaamde bevestigingsbrief dat we binnen zeven (gewone) dagen na de dagtekening van de brief telefonisch mochten annuleren. Die brief ontvingen ze op de dertigste, maar de dagtekening was van de vierentwintigste! Mijn ouders hadden zo nog één dag om te annuleren. Niet dus. We annuleerden lekker toch na drie dagen (Algemene Voorwaarden gaan boven ander gelul). Hierop ontvingen mijn ouders een brief dat de annulering afgewezen was en dat die schriftelijk had moeten plaatsvinden. Nu was ik zo slim geweest om die annulering voor de zekerheid ook nog schriftelijk te versturen. Ook daar kregen we antwoord op: afgewezen, hij was te laat en had schriftelijk moeten zijn.

Aangezien ik Kafka al op de middelbare school had verslonden, bleef ik de humor van de situatie
inzien. Maar aangekomen bij deze laatste brief brak mijn houten schoeisel en belde ik maar even naar Het Net (€0,45 per minuut). De medewerkster die ik na ettelijke tientallen euro's te spreken kreeg, was de eerste die begreep dat men met mij beter niet kan spassen, gaf mij onmiddellijk gelijk en annuleerde zonder verdere vertraging. Dat daarna nog een vijftal brieven langskwamen en een installatiepakket teruggestuurd is, vergeven we Het Net goedmoedig als wij zijn.

Wat is mijn punt? Marktwerking is op sommige terreinen een goed idee. Zonder marktwerking hadden geen adsl gehad, laat staan met tig aanbieders ervan. Maar de consument moet een sterkere positie krijgen in onze samenleving, willen we niet dat hij vermalen wordt tussen de kaken van de eindeloos machtiger bedrijven. Oubollig, he?