De schaamte voorbij
De laatste jaren is het bon ton om alles wat er negatief is aan de samenleving toe te schrijven aan de jaren '60. Vergeten wordt dan al snel dat er nog een kind in het badwater zat. Maar op één punt hebben de neocons wat mij betreft gelijk: het schaamtegevoel is door de '68-generatie ten onrechte door de goot gespoeld. 'De schaamte voorbij' was juist goed. Je hoefde je toch niet te schamen voor bijvoorbeeld je blote toges, of voor je rare voorkeuren?
Het Nederlands elftal liet zien waar dat toe leidt. Klinkt niet erg modern, maar het is toch echt waar: we hebben ook nog zoiets als fatsoen nodig, zodat je beseft dat het doel niet alle middelen heiligt. Het is toch echt goed als iemand zichzelf terugziet en zich te pletter schaamt als je je misdragen hebt.
Op zondag leek het er nog niet op. De doorgaans goede commentator Frank Snoeks liet zich ook volledig meeslepen door zijn chauvinisme en sprak geen onvertogen woord over het wangedrag van de Nederlandse voetballers. Gelukkig hoor ik steeds meer mensen zeggen wat ik zaterdag dacht. Niet de kwistig met geel en rood zwaaiende scheidsrechter Ivanov, niet de vervelende Portugese voetballers, maar het Nederlands elftal, inclusief de blinde technische staf, lieten de achtste finale Nederland-Portugal volledig uit de hand lopen.
Mark van Bommel, voor wie ik altijd behoorlijk veel sympathie had, toonde zich een walgelijke naaimachine, Khalid Boulahrouz had onmiddellijk met rood eraf gestuurd moeten worden na de belachelijke charge op Christiano Ronaldo, en ook zijn tweede gele was volledig terecht, zoals duidelijk te zien was in de door Snoeks en Van Basten genegeerde herhalingen. En dan heb ik het nog niet over de opgewonden sleutelhanger Sneijder, die onsportieve laaf Heitinga, de inmiddels allergrootste duikelaar ter wereld Robben en de weinig fijnbesnaarde Van Persie. Maar dat nou zelfs mijn favoriet, de fatsoenlijkste gosert van de Nederlandse voetbalwereld, Dirkie Kuyt, zich zelfs liet gaan en met gestrekt been inging op keeper Ricardo, dat was echt de druppel.
In afwachting van een reprimande van Balkenende, hoop ik dat onze Apache het nou eindelijk echt op de heupen krijgt en los Argentinos Duistland verslaan en wereldkampioen worden (dit moest ik van Blunt zeggen). Als het maar niet die vreselijke Brazilianen worden. Joga Bonito, my ass!
Copyright (c) foto Algemeen Dagblad
posted by Das Blogger at 3:31 p.m.
2 Comments:
Dirk is nog steeds mijn held. Blunt, jij en ik weten genoeg van sociale psychologie om te beseffen dat zelfs de meest brave borst anders dan normaal kan handelen door toedoen van allerlei illustere groeps- en andere processen.
Ik heb Dirkie ook nog niet afgeschreven hoor, ik heb zelfs een hypotheek gehaald bij Fortis! Ik was gewoon in hem teleurgesteld. Niet iedereen reageert op dezelfde manier op dezelfde situatie, ook als dezelfde groepsprocessen spelen.
Maar..eh..wie ben ik om mensen aan te kijken op hard spel. Toen ik nog voetbalde en op een gegeven moment gefrustreerd raakte van het wekelijkse 'Vuile Turk!', heb ik aardig uitgedeeld: 11 gele en 4 rode kaarten in één seizoen. Dat doen er niet veel mij, gelukkig. Inmiddels ben ik de rust zelve, overigens. Of niet, Jim?
Een reactie posten
<< Home