Feministen laten zich voor het rechts-conservatieve karretje spannen

In De Volkskrant van 18-4-2005 betoogt Nahed Selim dat ‘Links’ aan de leiband van de moslim-eer zou lopen. Waarom deze krant de noodzaak voelt dit statement te plaatsen ontgaat mij persoonlijk. Begrijp me niet verkeerd: ik roep niet op tot censuur, maar tot kieskeurigheid. Want is dit niet de zoveelste herhaling van dezelfde gebroken plaat: ‘de linkse kerk/ de vermaledijde politieke correctheid staat aan de zijde van de orthodoxe islam’? Wat voegt mevrouw Selim hier precies aan toe?

Is het statement dat de PvdA conservatief is en de VVD progressief nieuw, naast dat het evidente onzin is? Waren we al niet bekomen van de ons door een NOVA-enquete aangejaagde schrik? En belangrijker nog: hadden op al deze ‘revolutionaire’ stellingen niet al weerwoorden en nuanceringen geklonken? Waren die mevrouw Selim ontgaan, of moest zij nog een schuld inlossen jegens mevrouw Hirsi Ali zoals kwaadwillenden, waartoe ondergetekende nu ongetwijfeld ook gerekend zal worden, zouden kunnen denken?

Ik persoonlijk vind een discussie die slechts lijkt te bestaan uit een herhaling van zetten niet erg interessant. Hoe vaak kun je dezelfde argumenten bezigen, hoe vaak moet je dezelfde tegenargumenten uiten? Wanneer gaan we eens een (geestelijk) stapje verder? Wanneer beseffen we dat sommige debatten slechts ter meerdere eer en glorie van ego’s worden gevoerd? En zou mevrouw Selim nou werkelijk niet zien dat de pogingen van sommigen om de Grondwet terzijde te schuiven door met urgentie en zelfs oorlogsverklaringen te schermen toch echt als opportunisme en ‘handel in angst’ kunnen worden gezien?

Mevrouw Selim bestrijdt de stelling dat mevrouw Hirsi Ali haar doelgroep niet zou bereiken. Dat bestrijd ik dan weer. Hoeveel verder zijn we nu? NOVA heeft gepeild dat een meerderheid van de moslims de sharia zou willen invoeren in Nederland. Ik lach eerst eens flink en bestrijd dat ook nog maar eens. Wat is een moslim ook alweer? Gebruiken we de definitie van het CBS, namelijk ‘iedereen die uit een land stamt met een islamitische achtergrond is een moslim’? Accepteren we daarmee dat gelovigen, ongelovigen, soennieten, alevieten, ahmadiyya, orthodoxen, heterodoxen, als ze maar uit Turkije, Marokko of één van die andere enge landen komen op een hoopje gegooid worden, een hoopje van één miljoen? Of nemen we de definitie die Hirsi Ali en Cliteur van de ‘ware moslims’ hadden gegeven, namelijk ‘dat je een ware moslim bent als je de koran letterlijk neemt’, niet geheel toevallig ook de definitie van de moslimfundamentalisten? In de praktijk gebruiken we die twee het liefst door elkaar: we doen alsof er één miljoen mensen zijn die de koran letterlijk nemen en dus hun vrouwen onderdrukken en homo’s van hoge gebouwen gooien. Waarom citeren we geen SCP- of CBS-rapporten, of wetenschappelijke onderzoeken, zoals die van Sunier, Rath, Shadid, Van Koningsveld, enz. maar NOVA-enquetes? Toch niet omdat die wetenschappelijk gefundeerde onderzoeken een heel ander, genuanceerder beeld laten zien? Netwerk-enquetes zijn ook aanraders: wat te denken van de vraag ‘Zou u bereid zijn om geweld te gebruiken voor uw geloof?’ met bijbehorend hoog percentage, terwijl de werkelijk aan de respondenten gestelde vraag was ‘Zou u bereid zijn geweld te gebruiken als uw geloof verboden zou worden?’ Wie waren de respondenten van de NOVA-enquete? De CBS-moslims of de ‘ware’ moslims? Ziedaar de urgentie!

Ik ben er inmiddels zat van om uit te moeten leggen dat het niet progressief is om op te roepen alle moslims bij sollicitaties door de AIVD te laten screenen ‘om discriminatie tegen te gaan’. Ik kan mij inmiddels niet meer voorstellen dat iemand daadwerkelijk kan geloven dat het progressief is om te zoeken naar intrinsieke verschillen door te wijzen op het democratisch gehalte van regio’s, alsof je die zou kunnen isoleren van tijd en ruimte, geschiedenis en externe invloeden. Ik weiger inmiddels te geloven dat iemand nog niet begrepen kan hebben dat de beste ‘recruteurs voor de jihad’ degenen zijn die die jihad zeggen te bestrijden. Ik word er inmiddels bijzonder moe van om telkens weer te moeten verduidelijken dat de hele discussie omtrent vorm en personen, provocatie of niet, respect of niet, de hele elaboratie om wat uiteindelijk een niet-falsificeerbare en dús niet serieus betwistbare stelling is, te weten ‘Er bestaat een almachtig opperwezen’, dat al dit de werkelijke emancipatie van de zogenaamd in bescherming genomen groepen al jaren juist in de weg staat. Ik kan me inmiddels niet meer voorstellen dat een werkelijke progressief, iemand die het onderdrukte individu, de onderdrukte vrouw daadwerkelijk een warm hart toedraagt, de vertroebelende gradiënt van het rechts-conservatieve opportunisme niet ziet. Het voordeel van de twijfel has expired.

Ik ben een echte (of moet ik zeggen ‘ware’) progressief en daarmee een verklaard tegenstander van reactionair gedachtengoed van elke soort, en daarmee een verklaard tegenstander van de politieke en orthodoxe islam. Ik geloof dat de beoordeling en de eventuele veroordeling van mensen moet berusten op hun daden. Daarbij ben ik overigens bereid geuite ideeën ook als daden te zien. Wie beweert dat mensen op basis van bijvoorbeeld hun sexuele geaardheid of hun ras als inferieur moeten worden beschouwd kan noch op mijn goedkeuring, noch mijn sympathie rekenen. Niet als daden te kenmerken zijn echter iemand’s etnische, culturele of religieuze achtergrond, noch zijn dat vrijbrieven voor (in Nederland) onacceptabel of zelfs onwettelijk gedrag. De oproep van mevrouw Selim, namelijk dat alle weldenkende mensen de handen ineen zouden moeten slaan om de gelijkberechtiging van mannen en vrouwen overal ter wereld te bewerkstelligen, onderschrijf ik van harte. Maar ik vraag haar, en die andere weldenkende mensen, zich niet voor het karretje te laten spannen van rechts-conservatieven die het vraagstuk van de orthodoxe islam en meer in het bijzonder de positie van de vrouw daarin misbruiken om intrinsiek onderscheid te kunnen maken tussen mensen uit verschillende etnische groepen. Dat noem ik nou opportunisme. En eenieder die dat niet kan zien verdient het predikaat ‘weldenkend’ niet.