Koortsdroom - 10

‘Heb je gisteren NOVA Politiek nog gezien?’, vroeg Aslan aan een vermoeide vriend. Z.’s hoofdschudden betekende niet alleen dat hij het programma niet had gezien.

‘Michiel Smit was er ook.’ Het was onduidelijk of Aslan het signaal gewoon niet opving of negeerde. Het laatste was waarschijnlijker. Psychoanalytische en de hydraulische verklaringen. ‘Hij was er uitgenodigd als een soort vertegenwoordiger van de Lonsdale-jeugd die een school in Brabant in de fik had gezet. En op een gegeven moment manoeuvreerde die nazi-jambek zich in een zeer interessante hoek: hij verklaarde het gedrag van de Lonsdalers aan de hand van hun marginalisering. Ze worden zo onrechtvaardig behandeld en uitgesloten door de samenleving, volgens die gore fret dan, dat ze tot hun laakbare daden komen. Ik lachte me de pleuris en ergerde me tegelijkertijd aan het feit dat niemand aan die tafel, niet zijn tegenstanders in debat, niet de presentatoren de tegewoordigheid van geest had hem te vragen of die zelfde verklaring dan ook geldt voor de Marokkaanse of Antilliaanse probleemjeugd.’ De kaken spanden zich, de nek trok strak.

Z. antwoordde niet, gaf er zelfs geen blijk van dat hij Aslan überhaupt had opgemerkt, murw gebeukt tussen branding en kust. Het was al jaren eb.

‘Is alles in orde?’, vroeg Aslan dan maar. Z. knikte. Vermoedelijk. Voor Aslan was het genoeg. Zijn kaken maalden voort.