Koortsdroom - 11

Aslan Aslanoğlu, de gevleugelde kameel, de leeuw, de zoon van een leeuw, liep door de straten alsof hij de straatstenen wilde mishandelen. Wie hem zag marcheren zou niet zeggen dat hij doelloos was, nergens hoefde te zijn, nergens werd verwacht. Met zijn vurige ogen strak op de horizon gericht beende hij door de Herestraat alsof God zelf hem had geroepen. De regen had iedereen die niet buiten móest zijn naar binnen gejaagd. De straten stroomden. Maar Aslan's ogen, zijn vurige ogen, stonden wijd open, de wolken tartend.